ای دوستان!

ای همراهان!

ای کسانیکه همه برای روز مبادا بودید

چه ساده مرا با تنهائی­ام، تنها گذاشتید

دیگر روز مبادائی نخواهد رسید

امروز که تابوتم بر دوش شماست

مرا در آغوش گرم خاک

تنها بگذارید

چرا که از روز ازل

همین یک وجب خاک

دمادم در انتظار بازگشت من بود

و هرگز برای روز مبادایم نبود!