فیلم Match point اثر Woody Allen رو دیدم

http://en.wikipedia.org/wiki/Match_Point

شخصیت اصلی داستان که یه تنیسوره در سکانس ابتدائی فیلم می­گه:

ترجيح می­دم خوش شانس باشم تا يه آدم خوب!

مردم از روبرو شدن با اين مطلب که بخش عمده­ای از زندگی به شانس بستگی داره، می­ترسند!

فکر اينکه چيزهای زيادی در زندگي خارج از کنترل شما هستند، هراس­آوره!

در مسابقه لحظاتی هست که توپ به بالاي تور برخورد می­کنه و در کسری از ثانيه، يا به جلو ميره و يا برمی­گرده. با کمی خوش شانسی، به جلو ميره و شما می­بريد و يا اينطور نمی­شه و شما می­بازيد …

و تمام اتفاقاتی که در ادامه­ی داستان براش پیش میاد حول و حوش همین سکانس ابتدائی داستانه و در نهایت هم فیلم با چنین آرزویی برای بچه­ی تازه متولد شده به پایان می­رسه: نمی­گم که این بچه موفق بشه، بلکه می­گم امیدوارم آدم خوش شانسی باشه

این فیلم تقریباً جز معدود کارای وودی آلنه که طنز نیست

اگه خواستین ببینین نکته­های قابل تأمل زیادی داره که یکی از اونا همون بحث تکراری و همیشگی خیانته که اینجا هم از یه دیدگاه دیگه بهش نگاه شده!

دیالوگ یه سکانس دیگه از فیلم هم جالب بود. روح پیر زن به قاتل می­گه: چرا من که بیگناه بودم کشته شدم؟ من که تو بازی شما هیچ نقشی نداشتم!

و قاتل در جواب می­گه: همیشه برای رسیدن به مقاصد، یه عده بیگناه باید کشته بشن!