——–
پرستو: ممنون از توجهت

—–
پرستو: جدی؟
آخه توی همون لینکی که گذاشتم و خلاصه ی داستان رو آورده بود گفت که پدر خونواده فوت شده انگار
ولی تو فیلم پدر خونواده هنوز در قید حیات بود

حالا تو که می گی فوت نکرده، خب حتماً فوت نکرده دیگه :)
مثل همون فصل مینه آ این بار هم به جمله ی شما احترام می زاریم و می پذیریم که همونی هست که آتوسا می گه :)

ایشالا توی فرصت مناسب اونم مثل سینوهه می خونم
و اون روز هم با خوندنش یاد آتوسا (خورشید خانوم) خودمون می افتم :)
ممنونم که بهم این موارد رو گوشزد می کنی
خوشحالم می کنی دوست خوب من!

—–
پرستو: مبارکه ایشالا
ایشالا هم تو درس و مشق و هم تو کار و زندگی موفق باشی

گفتی آموزشی یاد سربازی افتادم

سربازی الهام جان؟ :)
ایشالا دوران سخت آموزشی یا همون سربازیت هم تموم می شه و تو کارت خبره می شی

موفق باشی

——-
پرستو: آره یهویی فیلم تموم شد و من متوجه نشدم که این همه عجله واسه تموم شدن چیه؟
آتوسا هم گفته که انگار کتابش معرکه اس و باید حتماً خونده بشه
در برنامه کتابخونی خودمون بزاریمش
حتماً
یه اثر ارزشمنده به لحاظ ادبی که اونم باید خونده بشه

حالا امتحانا نزدیک شده لابد فرصت فیلم دیدنت نیست
ایشالا بعد درس و مشق جانم :)

مرجان هم یه خرده کسالت داره انگار
یا اینکه به قول خودت بهار اونو گرفته :)
حالا ما مثبت می اندیشیم که بهار اونو گرفته نه هیشکی و هیچ فکر و ذکر دیگه :)

مرجان! اگه اینو می خونی دفاع کن از خودت که چی شده که الهام داره شکایت تو رو پیش من می کنه که تنبل شدی و بهار گرفته! :)

——–
پرستو: هنوز کتابش رو نخوندم
اما نقد ورژن 2005 رو که خوندم انگار واقعاً به متن وفادار نبوده و اصلاً پدر خونواده فوت شده
ولی تو فیلم دیدم که این خونواده پدر هم دارن

به هر حال یه توفیقی شد دیدن این فیلم، که در فرصت مناسب کتابشم بخونم :)
کلاً از دیدن فیلمایی که کتاباشون رو خوندم یا اینکه قراره بعداً بخونم لذت می برم

———
پرستو: ای چه جالب!
تو این همه فک خوب داشتی در مورد اون مطلبت؟

چشم! از این به بعد تو وبلاگ خودت جوابها رو می زارم

——-
پرستو: یه تجربه ی خوب بود خوندنش
هنوز تموم نشده یه خرده مونده که همشو بخونم
اما کلی باهاش صفا داشتم این مدت که داشتم می خوندم
بهترین زمان رو برای خوندنش همین مدت بدست آوردم و خوشحالم که بعد سالها تونستم بخونمش

———-
پرستو: جداً خیلی ناسپاسیه که بعد از سالها زندگی مشترک، هر کدوم (زن یا مرد) خودش رو تو شرایطی قرار بده که بخواد یه جورائی به همسرش خیانت بکنه!
خواه ناخواه آدم تو شرایطش قرار خواهد گرفت
اون وقته که یه انسان واقعی می تونه از پسش بر بیاد و به همسرش وفادار بمونه
خب اگه واقعاً موندن اونقدر براش عذاب آور و دردآور و کسل کننده است که اونقدر شهامت داشته باشه که بگه نمی خواد ادامه بده، بعدش بره رد کارش
این جوری به نظرم خیلی بهتره تا اینکه مثل فیلم چهارشنبه سوری یا خیلی فیلمای دیگه که عین بعضی از واقعیتهای زندگی خودمونه تو دنیای واقعی، طرف خودشو برای کاری که انجام داده (یعنی خیانت) محق بدونه :(

من از داستانت سر در نیاوردم
شاید بقیه متوجه شده باشن که قضیه اون ماهی دودی چی بود و چی می خواست بگه؟
آخه همون طور که برات نوشته بودم داستان یه اسم داشت
یه شرح متفاوت
و یه نتیجه گیری متفاوت تر :(
من به خاطر همین هم نتونستم متوجه بشم که می خواستی چی بگی؟

راستی؟
پُست “پراکنده از وبلاگ دوستان” رو خوندی؟
به همون پُست ماهی دودی تو هم اشاره کرده بودم
در ضمن
بهم نگفتی که جواب کامنتت رو توی وبلاگ خودت بزارم یا همینجا در ادامه ی کامنت خودت؟
و یه چیز دیگه
به چه اسمی باید وبلاگ تو رو لینک کنم؟
بادام تلخ؟ یا همون سر تیتر طویل وبلاگت؟

——
پرستو: قربون شکل ماهت مرجان جان
فیلم داریم تا فیلم آخه
تازه به نظر من باید همشو دید
آخه هر کدوم یه جور به مسائل نگاه می کنن که باید اونا رو دید
حالا شاید یه عده بگن خب فیلمه دیگه، واقعی که نیست
اما به نظر من یه دریچه ی تازه اس که بهت کمک می کنه بهتر نگاه کنی
چشمات رو عادت می دی به نگاه کردن دقیق و موشکافانه به دنیای پیرامونت

حالا ایشالا فرصتشو پیدا کنی توی وقت مناسب
وقتی که بتونی باهاشون درست ارتباط برقرار کنی
من سالها منتظر موندم تا امسال تونستم به لحاظ فکری موقعیت مناسب رو برای ارتباط برقرار کردن با کتاب سینوهه پیدا کنم
تو هم به زمان نیاز داری تا باهاشون ارتباط برقرار کنی