اینکه فیلم های عجیب غریب میبینی! کاملا معلومه! (:
در مورد خیانت هم به نظر من درسته که اون فردی که خیانت میکنه خیلی آدم کثیفیه، ولی اونی که به هر دلیلی میبخشتش گناه کار تره!!!
نمیگم باید خائن رو کشت ولی باید ترکش کرد…
متاسفانه خیلی ها به هر دلیلی فکر میکنن بخشیدن همچین فردی خیلی بزرگوارانه هستش که از نظر من خیلی احمقانه ست تا بزرگ منشانه!!!!
…………………………….
جدا داستان من اینقدر مبهم بود؟
پست بعدی توضیح میدم خدمت تون

———-
پرستو: جداً خیلی ناسپاسیه که بعد از سالها زندگی مشترک، هر کدوم (زن یا مرد) خودش رو تو شرایطی قرار بده که بخواد یه جورائی به همسرش خیانت بکنه!
خواه ناخواه آدم تو شرایطش قرار خواهد گرفت
اون وقته که یه انسان واقعی می تونه از پسش بر بیاد و به همسرش وفادار بمونه
خب اگه واقعاً موندن اونقدر براش عذاب آور و دردآور و کسل کننده است که اونقدر شهامت داشته باشه که بگه نمی خواد ادامه بده، بعدش بره رد کارش
این جوری به نظرم خیلی بهتره تا اینکه مثل فیلم چهارشنبه سوری یا خیلی فیلمای دیگه که عین بعضی از واقعیتهای زندگی خودمونه تو دنیای واقعی، طرف خودشو برای کاری که انجام داده (یعنی خیانت) محق بدونه :(

من از داستانت سر در نیاوردم
شاید بقیه متوجه شده باشن که قضیه اون ماهی دودی چی بود و چی می خواست بگه؟
آخه همون طور که برات نوشته بودم داستان یه اسم داشت
یه شرح متفاوت
و یه نتیجه گیری متفاوت تر :(
من به خاطر همین هم نتونستم متوجه بشم که می خواستی چی بگی؟

راستی؟
پُست “پراکنده از وبلاگ دوستان” رو خوندی؟
به همون پُست ماهی دودی تو هم اشاره کرده بودم
در ضمن
بهم نگفتی که جواب کامنتت رو توی وبلاگ خودت بزارم یا همینجا در ادامه ی کامنت خودت؟
و یه چیز دیگه
به چه اسمی باید وبلاگ تو رو لینک کنم؟
بادام تلخ؟ یا همون سر تیتر طویل وبلاگت؟

سلام
روزت به خیر
در مورد اون داستان من فقط میخواستم سیر قهقرایی یه یک انسان رو نشون بدم، از جوانی که اونقدر پاکه به مردی که دیگه چیزی نیست!
خوردن و نخوردن ماهی یه نماد بود از گناه.
و اون جمله آخر میخواد نشون بده اون فرد چقدر تموم شدست که حتی اسم سلامت رو گذاشته حماقت!
……………..
عزیز دلم نامی که روی یک لینک گذاشته میشه فقط یه اسمه، مهم اون زحمتیه که تو کشیدی و گذاشتیش اون بغل!
……………..
ممنون میشم جواب هامو توی بخش نظر خواهی وبلاگ خودم بزاری زیر هر کامنتی که میزاری… میدونم زحمت ت میشه ولی اینطوری من مطمئن میشم که حرفت رو شنیدم!

———
پرستو: ای چه جالب!
تو این همه فک خوب داشتی در مورد اون مطلبت؟

چشم! از این به بعد تو وبلاگ خودت جوابها رو می زارم

سلام
من فیلم رو دیدم ولی انگار کتاب جزییات بیشتری داره که در فیلم مخصوصا قسمت پایانی نیومده!
من چقدر دلم برای فیلم دیدن تنگیده! وقتش رو ندارم که دیگه ببینم.
این مرجان(دوره گرد) چقدر تنبل شده! قبلا بهتر بود فکر کنم اثرات بهار و اردیبهشت و …

——-
پرستو: آره یهویی فیلم تموم شد و من متوجه نشدم که این همه عجله واسه تموم شدن چیه؟
آتوسا هم گفته که انگار کتابش معرکه اس و باید حتماً خونده بشه
در برنامه کتابخونی خودمون بزاریمش
حتماً
یه اثر ارزشمنده به لحاظ ادبی که اونم باید خونده بشه

حالا امتحانا نزدیک شده لابد فرصت فیلم دیدنت نیست
ایشالا بعد درس و مشق جانم :)

مرجان هم یه خرده کسالت داره انگار
یا اینکه به قول خودت بهار اونو گرفته :)
حالا ما مثبت می اندیشیم که بهار اونو گرفته نه هیشکی و هیچ فکر و ذکر دیگه :)

مرجان! اگه اینو می خونی دفاع کن از خودت که چی شده که الهام داره شکایت تو رو پیش من می کنه که تنبل شدی و بهار گرفته! :)

نه پرستو جان. پدر خانواده نمی میره. هر وقت کردی داستانش رو بخون. جدی شاهکاره.

—–
پرستو: جدی؟
آخه توی همون لینکی که گذاشتم و خلاصه ی داستان رو آورده بود گفت که پدر خونواده فوت شده انگار
ولی تو فیلم پدر خونواده هنوز در قید حیات بود

حالا تو که می گی فوت نکرده، خب حتماً فوت نکرده دیگه :)
مثل همون فصل مینه آ این بار هم به جمله ی شما احترام می زاریم و می پذیریم که همونی هست که آتوسا می گه :)

ایشالا توی فرصت مناسب اونم مثل سینوهه می خونم
و اون روز هم با خوندنش یاد آتوسا (خورشید خانوم) خودمون می افتم :)
ممنونم که بهم این موارد رو گوشزد می کنی
خوشحالم می کنی دوست خوب من!