سلام. منتظر اون مطلبی که گفتین هستم. شاید این مقدمه همونه؟! من فکر نمیکنم زنها از دوستهای مجردشون بترسن اما رابطه خود من با دوستام بعد از ازدواج کم شد بیشتر بخاطر اینکه همسرم خیلی اخلاقش با من فرق میکرد و بالطبع با دوستام هم. بنابراین باید یا غرغر همسرم رو تحمل میکردم یا دوستام رو!

——
پرستو:

آتوسای عزیز
مطلبی که بهت گفتم با همین مقدمه شروع شده و در پانوشتش هم ارجاع داده بودم که کجا از این به بعد ادامشو می نویسم
اگه دوست داشتی می تونی در قسمت صفحات مطلب ” برگی از دفتر عشق” رو دنبال کنی

مهربونم
منظور از ترس شاید همین حس تو باشه
که یا باید با غرغرای همسرت کنار بیای یا با کنایه های دوستات که چرا دیگه حالشونو نمی پرسی و از این حرفا
البته شاید این نوع ترس همونی نباشه که من نوشتم
چون اونجا معمولاً خود اون خانوما مانع از معاشرت دوستاشون می شن بنا بر همون دلایلی که نوشته بودم

با این اوصافی که گفتی باید دنیای آقایون از دنیای خانوما پبچیده تر باشه چون اونان که از روی پارامترای ناشاخته ای گاهی وقتا دیگرون و دوستاشونو به خودشون ترجیح میدن ولی خانوما طبق یه اصل ساده که من از همه سرم و بهترم دارن عمل میکنن پس دنیاشون به استناد حرف خودت باید سادتر باشه نه پیچیده تر ولی قبول دارم که اینطوریه ودنیاشون پیچیده است

راستش یه زمونی خواهرم دوتا دوست داشت که این دوتا با هم خیلی صمیمی بودن و مثله یه روح تو دوتا بدن بودن و هیچ کس فکر نمیکرد که اینا یه روزی باهم اختلاف سلیقه جزیی هم داشته باشن چه برسه به ..
ولی میدونی چی شد ؟
یکیش تو کنکور قبول شد و اون یکی کلی گریه و زاری کرد و دست آخر باهاش قهر کرد و تا حالاش هم که فکر کنم بالای 8 سال میگذره هنوزم آشتی نیستن

——
پرستو:
نه پیچیدگی تو دنیای آقایون نیست
اما خانوما کلاً موجودات پیچیده و مرموزی هستن

بیا حالا خوبه خودت یه مثال عینیشو دیدی

چه مثالی ؟

———–
پرستو:
همون قضیه ی دوستای خواهرت که برام نوشته بودی
که یکی کنکور قبول شد و بعدش با هم قهر شدن

راستش شک میکنم که رسید یا نه اگه دوبار اومد ببخش
سلام
ببین اول از همه که نوشتم اینا در مورد خودمه نه کس دیگه
اون مرده یادت هست که شترشو گم کرده بود و از اون دختره پرسید …. قضیه چیزی مثله اونه

در مورد مواردی که بولد کردی اول یه توضیح بدم که شبهه ها رفع بشن
از بولد اول منظورم این بود که یه وقتی ارزشهای دیگران رو زیر سوال نبریم تا به خراب کردن اونا به خودمون شخصیت کاذب ندیم و احساس نکنیم که بزرگتریم از اونا
در مورد دوم و سوم که هر دوش یه حرفه باید بگم که حس کردم که یه تناقض ناخواسته تو حرفات هست
وقتی داری میگی که اما آدم نیاز داره برای بزرگ شدن دنیاشو بزرگتر کنه با اون قسمتی که میگی اینجا رو با تمام کاستیها و کمبودهاش عاشقانه دوست دارم!
اینجا سرزمین مادری من، کُردستان است!
خوب از نظر من برای رسیدن به اون دنیای بزرگتر یا فکر بزرگتر باید از بعضی از محدودیتها دوری کنی و گاهی تعصبات سرزمینی جلوی آدمو تو این راه میگیره
البته من اشاره کنم که به قول پیامبر اکرم (ص) هر که را در دل نباشد مهر میهن کافر است
من اینو میدونم ولی اعتقاد دارم که همه چی به اندازه اش (و اینم بگم که شاید علاقه من به سرزمین مادری خودم شاید نه تنها از مال تو کمتر نباشه که بیشتر هم باشه ولی منطقی که به قضیه نیگا میکنم میبینم که کارم درست نیست و انگار با زیاده روی دارم به راه خطا میرم )
توی کشورمون ایران به علت تعدد قومیت و شیطنت های بیش از اندازه حکام شکاف بزرگی بین قومیت ها ایجاد شده و این باعث شده که ما همه امور قومیتی رو پر رنگتر بکنیم حتی علاقه به سرزمین مادری مونو
واسه همینه که میگم آدم باید قدم به قدم پیش بره
اول باید فکری واسه تفکیک این فکرای مسموم از تعصبات قومی و قبیله ای بکنیم که دیگران بهمون القا کردن و مرزا رو تعیین کنیم که چی جزو تعصب هست و چی جزو افراط و تفریط ، بعدش زمینه بزرگتر شدن فراهم میاد یعنی همین که اینارو از هم تفکیک کنیم یعنی از نظر فکری بزرگتر شدیم و داریم سعی میکنیم که به دیگران هم کمک کنیم که اونام بزرگتر بشن ما همینکه طرز تقلی درستی رو به نسل بعد انتقال بدیم که اونا مثله ما حساس نباشن یعنی یه قدم خیلی بزرگ واسه بزرگتر شدن برداشتیم
نمیدونم شاید همه اینا تصورات ذهنی من باشه و یا شایدم دارم خیلی تند میرم شایدم از متن تو بد برادشت کردم و اصل مفهومی رو که تو میخواستی بگی درک نکردم شایدم خیلی عجله کردم و بایست اجازه میدادم که زمان بگذره و تو هم بقیه مطلبت رو به روز کنی تا بعد حرفای درست تری بزنم
فعلا در این حد میتونم برداشت کنم
امیدوارم از کامنتام ناراحت نشی حتی اگه اونی نباشه که توی ذهنت داری
به قول خودم وخودت شاید همه اینا بهونه ایه واسه اینکه من دل پرمو یه خورده خالی تر بکنم

——
پرستو:

+ از بولد اول منظورم این بود که یه وقتی ارزشهای دیگران رو زیر سوال نبریم تا به خراب کردن اونا به خودمون شخصیت کاذب ندیم و احساس نکنیم که بزرگتریم از اونا ؟؟؟؟؟؟
- این یعنی یه توضیح کلی دیگه؟

+ یه تناقض ناخواسته تو حرفات هست ؟؟؟؟
- یاشار منظور از بزرگتر کردن دنیا دید بزرگتره نه مساحت جغرافیایی بزرگتر
من هیچ تناقضی نمی بینم
من عاشقانه سرزمین مادریم رو با تمام محدودیتها و کاستیهاش دوست دارم اما دلیل نمی شه که سرزمین مادری تو و هزاران هموطن دیگر رو دوست نداشته باشم
اما جنس این دوست داشتن فرق داره
من وقتی تهران بودم یا هر زمان دیگه که جای دیگه ایی غیر ایران باشم دلم برای بوئیدن خاک سرزمین مادرم تنگ می شه
من برای این دلتنگی اشک می ریزم و دلم براش پر می زنه
اما دلیل نمی شه که دلم نخواد از اینجا یا حتی خود ایران برم بطور مثال
تعصب خشک و خالی وقتیه که من نخوام از جام، جُم بخوردم

من ایران رو هم عاشقانه دوست دارم
اینجا کشور منه، و من کشورم رو دوست دارم
اما دلیل نمی شه که ضعفاشو نبینم و نخوام کاری براش انجام بدم
اینجا وقتی کمبودها رو می بینی و باز دوسش داری یعنی عاشقش هستی و این کمبودها نمی تونه علاقه ی تو رو ازش بگیره

در ضمن، من هیچ وقت از کامنت معقول دوستان ناراحت نمی شم
اگه موردی هست که باید بحث بشه خوشحال می شم بحث رو ادامه بدیم
اما چون حجم مطالبت زیاده هر بار، نمی دونم می تونم با یکی دو جمله بهشون جواب بدم یا نه؟