پاپیــروس

و زندگي پُلي است، از آن گذر بايد كرد …

خنده ی طفل

 

طفل از ته دل خندید

 

دل خنده­اش را طلب کرد و من نیز

در حسرت نداشتن طفلی

خنده­اش را فقط

 

 به لبخندی گرم پاسخ دادم!

 

۱ دیدگاه »

  بید مجنون wrote @

های بمیرم
چقدر تو آرزو به دلی !!

واسه این پستت چیزی نداشتم گفتم یه مینیمال واست بفرستم

دیوانه از ماه دور ، بهتر
من از باران

——
پرستو:

آرزوی چیزی رو ندارم
در لحظه آرزو خودش خلق می شه
اگه یه دفعه خنده ی طفلی رو ببینی شاید تو هم دلت برای اون خندیدنش غنج بره و آرزو داشته باشی که همون لحظه اون خنده مال طفل خودت باشه
آرزو خودش خلق می شه
در لحظه


نظر شما

HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>