3- نمی­دونم چرا یهویی بخش مدیریت سایت وردپرس دچار تغییرات اساسی شد و الان واسه خودش یه دنیای دیگه­ایی شده که با بخش کامنتدونیش مشکل دارم!

 2- لازم دونستم از دوستان بابت ارتباطی که با پُست آخرین ایمیل داشتن، تشکر کنم و متأسفم که اون خاطره باعث تکدر خاطرتشون شد اما گاهی شنیدن این مطالب یه تلنگر کوچیکی هست که یادمون بیاره زندگی بسته به مویی است و باید قدر لحظات عمرمون رو بدونیم تا فرداهایی که قراره از راه برسن حسرت امروز و دیروزی رو که مُفت از دستشون دادیم نخوریم!

 1- این روزا هر وبلاگستانی گذرمون می خوره نمی دونم چرا همه به نقطه ایی رسیدن که فک می کنن دیگه هیچ امیدی نیست!

چرا همه داریم از یه لاین می ریم؟ خب نمی شه لاینای دیگه رو تو جاده ی زندگی امتحان کنیم؟! شاید اینی که داریم می ریم به نا امیدی ختم شده!

بزارین یه لاین جدید خودمون بزنیم و همه از اون سمت بریم!

بزن بریم از اینجا …