امروز شنیدن یه موضوع تکراری باعث شد دوباره یادم بیاد که چه آبکشی داریم ما!

دوستی بعد از چندین سال جون کندن، رفته بود یه جائی!!! که چند تا سؤال ساده رو جواب بده و اگه تخصصش به دادش می­رسید می­تونست تا 30 سال دیگه هم رسماً جون بده!

خلاصه

یاد فیلم Harsh Time افتادم که چند روز پیش دیده بودم و اینکه یه سرباز آمریکائی بعد از جنگ عراق برگشته بود آمریکا و می­خواست بره دنبال کار …

جالب بود برام با وجود اینکه این پسر جوان 27 ساله روزای خیلی سختی رو پشت سر گذاشته بود اما وقتی که خواست استخدام بشه با چند تا تست ساده ردش کردن …

بهش گفتن تو تعادل روحی خوبی نداری و تأثیرات این جنگ از تو یه آدم نا متعادل ساخته و نمی­تونیم از تخصص تو استفاده کنیم …

علاوه بر تخصص کافی، تعــادل روحی مناسب و عــدم اعتیاد به مــواد مخدر گزینه­هایی بود که برای استخدام مثل پازل کنار هم قرار گرفتن و اون پسر جوان نتونست پازل شغلش رو درست جفت و جور کنه!

اما توی آبکش پر از سوراخ ما نه تنها تخصص کافی کوچکترین تضمینی واسه موندن و چپوندن انگشت توی یکی از سوراخهای این آبکش نیست بلکه تعادل روحی و روانی هم کیلوئی چند؟ فقط باید یاد فیلم اخراجی­ها بیفتیم که کفن میت چند تیکه داره؟ واسه ورود به برخی اماکن اول باید پای راست رو بزاریم یا پای چپ رو؟ و الی آخر …