امروز توی یه روزنامه خوندم طبق ” ق ا ن و ن” و تبصره – ماده هاش، مرد هر وقت که خواست می تونه زنش رو طلاق بده اما باز طبق یه سری ماده و تبصره دیگه زن موقعی می تونه از مرد طلاق بگیره که واسه هر ادعائی که داره دلیل و مدرک داشته باشه. 

اگه می گه معتاده باید ثابت کنه. اگه می گه دست بزن داره باید تموم تنش کبود شده باشه. اگه می گه نفقه نمی ده باید از گشنگی مرده باشه. اگه می گه صلاحیت سایه سر بودن رو نداره باید یه لشکر شهادت بدن که آره! بابا طفلی زنه راست می گه، انگار طرف مُهر عدم صلاحیت خورده و از رده مردان با غیرت خارج شده! 

خلاصه، همین طور الکی که نیست بتونه به همین راحتی از مرد طلاق بگیره!! باید جونش در بیاد تا بتونه ثابت کنه که راست می گه. جالبه مگه نه؟ البته باز توی همون تبصره و ماده ها شکر خدا یه جائی خیلی کوچولو و کم رنگ نوشته که اگه موقع عقد نکاح زوجه شرط گذاشته باشه که حق طلاق باید داشته باشه باید مکتوب توی عقدنامه یه جائی گُنده نوشته بشه تا احدی یادش نره که مرد این حق رو به زنش داده که حقوق برابری در این خصوص داشته باشن مثل بقیه حقوق برابری که توی زندگی دارن !!!! 

پ.ن: خوش به حال زنها که این حق رو دارن!!

86/9/16